دو قدم مانده به طنز کودک؟!

وقتی زیرنویس «دو قدم مانده به صبح»، خبر از حضور «فرهاد حسن‌زاده» نویسنده و طنزپرداز کودک و نوجوان در قدم بعدی برنامه داد، این بخش را جذاب و شنیدنی پیش بینی کردم. موضوع بکر بود: ادبیات کودک و نوجوان با گرایش به طنزکودک. اما زمان پخش به این نتیجه رسیدم که حتی دو قدم مانده به صبح هم گاهی سهل‌انگاری می‌کند و با وجود کارشناسان جدی در این حوزه، موضوع نوپای ادبیات و طنز کودک و نوجوان را به ناکارشناسی می‌سپرد که به گفته‌ی خودش: گاهی مرتکب طنز می‌شود و این بار مرتکب کارشناسی ادبیات کودک شد تا این بخش از برنامه به یکی از بی‌رمق ترین و حوصله سربرترین‌ها تبدیل شود؛ که نه تنها در آن بحث کارشناسانه‌ای در نگرفت، که اصلا بحثی شکل نگرفت!

انتخاب شهرام شکیبا برای گفتگو با حسن‌زاده، تنها از آن روی که او هم طنز می‌نویسد و بالاخره کودک و مسائل مربوط به او چندان تخصصی نمی‌خواهد، عجیب می‌نماید. یا شاید با این استدلال که او خود روزی کودک بوده، یا اکنون خود پدر کودکی است و بالاخره بحث کودک و اتل متل توتوله است و این را همه بلدند و مگر بچه است که نتواند از پس گفتگو با یکی از نویسندگان کودک و نوجوان بربیاید؟

ادبیات کودک و نوجوان در کشور ما چندان نوپاست که در صدا و سیما کسی فرصتی برای پرداختن جدی به آن نداشته باشد. موضوعی که پشتوانه فراوان مطالعاتی ندارد و این زحمت محقق را افزون می‌کند.پس یک برنامه ساز یا مجری ـ کارشناس چرا باید وقتش را صرف موضوعی کند که زمانبر است و به جای آن می‌تواند چندین برنامه و موضوع بدیهی و مکرر ، روی آنتن ببرد؟

مجری ـ کارشناس بخش طنز دو قدم مانده به صبح خود با خنده (و نه به طنز) این موضوع را بیان کرد که: همین امروز و از طریق سایت farhadhasanzade.com اطلاعاتی درباره مهمانش دریافت کرده است! بدیهی است از این گفتگو چیزی عاید مخاطب نمی‌شود. و در جای دیگر اقرار کرد: «شاید تنها کسانی که با ادبیات کودک و نوجوان درگیرند، مخاطب گفتگوی امشب باشند» و آنرا موضوعی دشوار دانست. اما برای این «گفتگوی دشوار» به معلومات عمومی بسنده کرد.

در این گفتگوی سطحی ، تنها فرصت شد از آقای نویسنده چند سوال ژورنالیستی پرسیده شود که شما چگونه برای بچه‌ها می‌نویسید؟ در شعر کودک از صنایع بدیعی استفاده می‌کنید؟ و بعد حرف‌های روزمره درباره بچه‌ها!
پرسش کننده‌ی بی‌جان، جان کلام و بحث حسن‌زاده را هم گرفت و او فرصت نیافت تا با حضور کارشناسی زبده، بحث‌های جدی‌تر را مطرح کند. این بود که موضوع گپ روز گذشته من با آقای حسن‌زاده «دو قدم مانده به صبح» بود تا نارضایتی‌اش را از آن بخش و بحث بچه‌گانه ابراز کند.

اما نکته قابل توجه اینکه عمق کم و نوپا بودن ادبیات کودک و نوجوان در این گفتگو به وضوح رخ نمایان کرد. بر خلاف سایر بخش‌ها نه امکان پرداخت تاریخی به این موضوع امکان‌پذیر بود، نه طرح نظریات و تئوری‌های مختلف.

می‌شد این گفتگو در بخش ادبیات انجام شود یا حتی با کارشناسی بهرام عظیمی؛ اما باز هم بحث جدی و کاملی نبود. زیرا در سایر این بخش‌ها ما به صرف اشتراک‌های سایه‌وار، کودک ادبیات کودک و نوجوان را دنبال بازی‌اش فرستاده بودیم!

در این باره بخوانید:

۱۲ پاسخ

  1. سلام..عزیز به ما سرنمیزنی…موضوعات وایده های جالبی دنبال میکنی….راستی روز پدر هم بر شما تبریک عرض میکنم….با یک رباعی وسه غزل جدید منتظر شمام

  2. مهدي گفت:

    شاید به این دلیل که تازه داریم وارد وادی طنز کودک می شویم و افرادی که در این زمینه کار کرده اند کم هستند و ناشناخته و دست صالح علاء بسته ست.
    —————————————————————–
    البته حتما می دانید که محمد صالح علا, در برنامه دو قدم مانده به صبح مجری است و تهیه کنندگی این برنامه برخلاف تصور خیلی از مخاطبان بر عهده او نیست.

  3. ندا.ع. گفت:

    مولوی.در قسمت پی نوشت می تونید مشاهده کنید.
    من یک مشاعره راه انداختم.اگر مایل باشید خوشحال می شم که شرکت کنید
    موفق باشید
    یا حق

  4. سلام
    نقدتان را خواندم
    خوب بود و البته به نظرم کمی شخصی
    ولی باید ادبیات کودک جدی گرفته شود و همه جا بر ضرورت تخصصی بودن این حوزه تاکید کرد
    موفق باشی

  5. سلام عزیز..ممنون از حضور مثبت شما…بابت( بگذار ) متشکرم..دقت نکرده بودم
    باز هم بنقد

  6. مهدی گفت:

    سلام!
    من همیشه ماتینه رو خوندم. امیدوارم ماتینه موندنش همیشهگی باشه.
    به وبلاگ ما هم یه سری بزن شما هم تو لینکستان من جای داری البته با اجازه.
    موفق باشی

  7. سلامی دوباره!
    ممنون از لطف تون منو خجالت زده کردید.
    مرسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسسییییییییییییییییییییییییی
    بازم سر بزنید مطالب جدید دارم.
    موفق و پیروز باشید

  8. مدت کوتاهی است که راجع به طنز در ادبیات کودک و طنز درادبیات نوجوان دارم فکر و تحقیق می کنم. خیلی دشواره مومنی جان، به این نتیجه رسیدم که به کل باید ادبیات کودک رو از نوجوان در زمینه ی طنز جدا کرد.

    محمدعلی مومنی پاسخ در تاريخ خرداد ۱۴ام, ۱۳۹۱ ۱:۰۴ ق.ظ:

    بی‌شک همینطوره آیدین.
    اگر کودکی رو از ۵ تا ۱۱ بدونیم و نوجوانی رو از ۱۱ تا ۱۷ بدیهیه که نمی‌شود برای کودک ۵ ساله همان‌گونه نوشت که برای نوجوان ۱۷ ساله.
    حتی می‌شود به همان تقسیم بندی سنی معروف هم نظر داشت که در هر کدام از این دوره‌ها واحدهای سنی کوچکتری هم درنظر گرفته می‌شود.

    سپاس از تو 🙂

  9. فرهنگسرای ملل گفت:

    سلام . احتراما ، از شما دعوت میشود در همایش رایگان یک نکته از این معنی (برگزاری برنامه ده همایش ادبی از ده شاعر برجسته ایرانی) شرکت فرمایید:
    ۱٫نشست شوریده بلخ – مولانا -۲ مهر ۹۲ ساعت ۱۶
    ۲٫رند خلوت نشین –حافظ ۱۶ مهر ساعت ۱۶
    ۳٫شیخ شیرین گفتار –سعدی -۳۰ مهر ساعت ۱۶
    شرح و تفسیر اشعار و ابیات ، پاور پوینت ، شعر خوانی و دکلمه و برنامه موسیقی از دیگر بخشهای این همایس میباشد . سخنران استاد خانم احمدی . نشانی تهران پارک قیطریه فرهنگسرای ملل .تلفن۲۲۲۱۲۳۹۲ .حضور شما را در این برنامه صمیمانه گرامی میداریم ./ ضمنا این برنامه تا پایان آذر ماه ۹۲ با بررسی اشعار باباطاهر و جامی و خیام و… ، و با حضور شاعران برجسته ادامه دارد./فرهنگسرای ملل در خدمت شما میباشد .
    Melal.farhangsara@gmail.com

  1. ۱۵ فروردین ۱۳۸۹

    […] به صبح و گفتگویش با فرهاد حسن‌زاده» در ماتینه نوشتم [دو قدم مانده به طنز کودک] جویا شوم. گفت: آنرا خوانده است و از هرگونه نقد استقبال […]

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *