غیرت سابیده شده، در حد نو!

نمی‌دانم چه کسی اولین بار راه افتادن کار با غیرت را باب کرد. توی فوتبال که فرت و فرت انجام می‌شود. تیمی امکانات، مربی خوب، روانشناس و در کل هیچ چیز نداشت، با غیرت بازیکن‌ها، تیم‌های بزرگ را لوله کرد.
همه خوش‌شان آمد و گفتند «وقتی می‌شود کارها را با غیرت راه انداخت، چرا باید پول بی‌زبان را برای خرید تجهیزات و چیزمیز صرف کرد؟»
اینجوری شد که هر کار پیش آمد با غیرت قهرمانان و دلاوران راه افتاد.

در آخرین نمونه، آتشنشان‌ها داخل آتش رفتند. اما ساختمان فروریخت. بعد هم کلی تمجید شدند که آنها حماسه آفریدند و غیرت آنها ستوده شد. آنها آنقدر غیرت داشتند که توی آتش سوختند. حتی آنقدر غیرت داشتند که زیر آوار ماندند. بعضی‌هایشان آنقدر غیرت داشتند که حتی پیدا نشدند!

ولی کاش می‌شد تجهیزات بیشتری داشتیم و با ترکیبی از تجهیزات، غیرت و معرفت همه کار می‌کردیم و بعد از حادثه اینقدر شعر نمی‌سرودیم و تولید شعر و ادبیات را به ادیبان واگذار می‌کردیم!
یک آتشنشان هر چقدر هم که غیرت داشته باشد، نمی‌تواند مثل یک هلی‌کوپتر بپرد. نمی‌تواند یک ساختمان بزرگ را سرپا نگه دارد.
لطفا برای آتشنشان‌ها تجهیزات بیشتری فراهم کنید و اینقدر از غیرت آنها کار نکشید. غیرت‌شان سابیده شد!

در این باره بخوانید:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *