ساز نامرئی علی آقا مطهری

یکی از لغو نشدنی‌های کشور ما لغو شدن است. یعنی همیشه بساط لغو شدن به‌پاست.
چیزهایی که نباید لغو بشود، لغو می‌شود، اما خود لغو شدن، لغو نمی‌شود.

ما خودمان غصه‌مان شده بود که لاغوان (اسم فاعل لغوکنندگان) در این دو ماه محرم و صفر که هیچ آرشه‌ای روی سیمی، هیچ مضرابی روی سیمی، و هیچ دستی روی پوستی کشیده نمی‌شود، باید چه چیزی را لغو کنند؟ (این دستی روی پوستی به جانم خودم منظورم ساز است. حذف نکن!)

ولی خودتان که می‌دانید؟ محدودیت خلاقیت می‌آورد لاکردار. در همین محدودیت لاغوان تصمیم گرفتند چند تا سخنرانی را لغو کنند.
از قضا در این سخنرانی‌ها به‌شیوه صدا و سیمایی سازهایی نواخته می‌شد. یعنی مثل صدا و سیما سازی نمی‌دیدید، ولی صدای ساز به گوش می‌رسید.

اتفاقا سازها هم عموما ساز مخالف بودند. این شد که عجالتا چند سخنرانی برای دست‌گرمی لغو شد، تا بعد از محرم و صفر که بالاخره کنسرتی برگزار بشود.
فقط من نفهمیدم که لغو کنسرت دست‌گرمی برای لغو سخنرانی بود، یا لغو سخنرانی دست‌گرمی برای لغو کنسرت بود!

در این باره بخوانید:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *