وقتی زلزله آمد، چه خاکی به سر کنیم؟!

دستورالممل‌های قضاقورتکی ۴۲

توی ژاپن زلزله که می‌آید، هیچ کس هیچ کار خاصی نمی‌کند. نهایت فکر می‌کنند سرشان گیج رفته. چند ثانیه یک جا می‌نشینند. سرگیجه‌شان که تمام شد می‌روند پی کار و زندگی‌شان.
ما در تهران هم باید همینقدر ریلکس باشیم. یعنی لازم نیست کار خاصی بکنیم. فقط وقتی زلزله آمد، چند تا کار قضاقورتکی انجام بدهید، حل است.

۱-سایت لرزه‌نگاری را چک کنید
تا احساس کردید زمین می‌لرزد، اول سایت «لرزه‌نگاری» را چک کنید، ببینید احساس‌تان با شما صادق بوده یا نه؟! اگر نبوده، قصد تشویش اذهان عمومی داشته، نامرد!
منتظر تایید منابع رسمی باشید. اگر تایید کردند، فرار کنید! اگر تایید نکردند، هی نگویید «ولی به خدا لرزید. من خودم دیدم» منابع رسمی که بی‌کار نیستند همه چیز را تکذیب کنند!

۲-در چهارچوب باشید
در چهارچوب بودن همیشه خوب است. وقت زلزله، چهارچوب در به امنیت شما کمک می‌کند. چهارچوب‌های دیگر را هم بالاغیرتا رعایت کنید. نگویید حالا که زلزله است هرتی پرتی فرار کنم، بروم بیرون. دست کم یک «پیژامه» بپوشید. «روسری» هم همیشه سر‌تان باشید؛ مثل فیلم‌های ایرانی. اینجوری نیست که چون زلزله آمده، بیرون کسی به شما تذکر ندهد که «اوهوی مردک! این چه وضعشه که اومدی توی خیابون؟»

۳-آرامش خود را حفط نکنید
«آرامش خود را حفظ کنید» هم شد دستورالعمل؟! چهار تا جیغ بزنید که آن چهار نفر که خیلی ملوسانه خوابیده‌اند بیدار شوند؛ اگر مایل بودند، خودشان را نجات بدهند. اگر نه، بهشان بگویید «بخواب بابا!»

۴-فرار نکنید
واقعا در خیابان‌ها و کوچه‌های تهران می‌خواهید فرار کنید؟ رو را بروم هی!

۵-جان عزیزت، هل نده
که بعد اعلام کنند، سه نفر بر اثر زلزله درگذشتند، ۲ میلیون نفر بر اثر «هل»! نگذارید برای‌تان جوک درست کنند. به صف از ساختمان بیرون بروید. تجربه «صف» که کم نداریم ماشالله!

۶-پولش را بدهید
اگر در فروشگاه زلزله آمد، ابتدا تسویه حساب کرده، اگر وقت باقی بود و تیر و بلوک روی سرتان نبود، خودتان را نجات بدهید. در مترو و اتوبوس هم بلیت را بدهید. چرا وقت بلیت دادن باید فرار کرد؟!

۷-با کلاه کاسکت بخواب بابا
می‌گویند «به ساختمان‌ها، پل‌ها، درخت‌ها، درها و… نزدیک نشوید.» پس کلا، هر کجا که باشید، چیزی فرود می‌آید توی ملاج‌تان. با کلاه‌کاسکت بخوابید، شاید خواب موتورسواری هم دیدید.

۸-در حمام واقع‌بین باشید
اگر هنگام زلزله در حمام بودید، بی‌خیال نجات بشوید. یعنی با کلی کف، همچنان به زندگی فکر می‌کنید؟! یعنی می‌خواهید کف‌مال بدوید به محوطه باز؟! بابا خیلی روی‌تان زیاد است. ابتدا شرم کرده، اگر روی‌تان شد خودتان را نجات بدهید!

۹-راه را باز نکنید
می‌گویند «هنگام زلزله در کوچه تجمع نکنید که خودروهای امداد بتوانند عبور کنند.» این دستورالعمل «سرکاری» نیست؟! اصلا کوچه‌ای باقی نمی‌ماند که در آن تجمع کنید. ولی اگر باقی ماند، حالا یک حرفی!

۱۰-استتوس رو بلرزون
چند ثانیه فرصت دارید یک استتوس خوب و لایک‌دار بفرستید روی فیسبوک. بعد از حادثه لایک‌ها تسلی خاطر شماست!
سرعت عمل‌تان هم بالا می‌رود که از آن به بعد سه ساعت ننشینید پای لپ‌تاپ و تبلت، زور بزنید که یک استتوس از خودتان در کنید.

۱۱-سلفی به‌خیر شوید
شما که همه جور عکس سلفی دارید. فقط مانده همین یک مدل که بنویسید «من و زلزله و تیر آهن، همین الان خیلی خیلی ییهویی»
اصلا زشت است که این مدلش را نداشته باشید. «مردم چی می‌گن؟!»

۱۲-جلو آبروریزی را بگیرید
فقط به فکر جان‌تان نباشید. جان آبرو هم می‌خواهد. قبل از فرار، «فیسبوک، گوگل‌پلاس، اینستاگرام، توییتر، تلگرام، واتس‌آپ و لاین» را Sign out کنید. یکی دو تا هم که نیستند!

۱۳-دهان گشاد بشوید
و کلی کلمه و ترکیب‌های آبدار نثار کنید به خیلی‌ها. از همین همسایه‌ای که استاد زلزله‌شناسی است و نیامد یک کلام بگوید «همسایه! امشب زلزله میاد؛ بیا خونه ما» تا آن بالا بالایی‌های جهان در سازمان ملل!
تا عملیات کمک‌رسانی تمام بشود، چند سال طول می‌کشد، آب از آسیاب می افتد و  دیگر کسی نمی‌آید یقه‌تان را بگیرد و بگوید «شب زلزله به کی کلمه‌ها و ترکیب‌های آبدار نثار می‌کردی؟! بچه پر رو!»

۱۴- کمک نکنید
پتروس فداکار هم باشد، بی‌خیال کمک کردن می‌شود. یک سوراخ که نیست. پنجاه تا برج سی طبقه فرو ریخته. اصلا بی‌خیال تهران بشوید.

۱۵-شمال‌درمانی کنید
برای اینکه پس از زلزله، از مرخصی‌ چند ساله بهترین استفاده را ببرید، برنامه‌ریزی کنید. همه معمولا می‌ریزند سمت شمال. ولی اول ببینید سازمان هواشناسی چه می‌گوید؟! خیلی زور دارد آدم از زلزله جان سالم به در ببرد، گرفتار طوفان و سیل بشود!

۱۶-به فکر افزایش جمعیت باشید
خداییش بعد از زلزله دیگر بهانه‌ای ندارید که جمعیت را افزایش ندهید. بالاخره باید جبران مافات بشود یا نه؟!

۱۷-با اموات عکس بگیرید
در آن دنیا، عکس سلفی فراموش نشود. «من و چند تا فرشته، همین الان ییهویی!» فقط چهارچوب را آنجا هم یادتان نرود!

۱۸-ببخش اما فراموش کن
ماندلا جمله‌ای را غلط غلوط گفته بود که «می‌بخشم، اما فراموش نمی‌کنم»
بعد از زلزله، مسئولان امر را نبخشید، اما فراموش کنید. فراموش که کنید، نیاز به بخشش هم نیست و خیال‌شان راحت است! اصلا همه فراموش می‌کنند!

منتشر شده در
هفته‌نامه «چلچراغ» | ۱۴ شهریور ۱۳۹۴ | شماره ۶۲۹

در این باره بخوانید:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *