شجریان توی خلوتش چه می‌خواند؟

40cheragh-629-shajarian

خواننده‌ها وقتی در یک جمع دوستانه هستند، یا حتی گاهی در یک جمع بزرگ و رسمی، مثلا در کنسرت، در مقابل اصرارها که «برای‌مان بخوان» یا «آهنگ اضافه بر کنسرت بخوان» می‌پرسند «چه بخوانم؟!»
خواننده‌ها کاملا در این پرسش‌شان جدی‌اند و دوست دارند آهنگی بخوانند که همه را به وجد بیاورد. به همه لذت ببخشد که همه بشوند یک روح در یک آهنگ.

خواننده در خلوت‌شان هم بهترین و دلی‌ترین آهنگ‌هایی که توی سر دارند را می‌خوانند. حتی کسانی که خواننده نیستند، اما دوست دارند، بزنند زیر آواز و هی بخوانند.
پای ثابت پیشنهادها به خواننده‌ها آثاری است از «محمدرضا شجریان» که آثارش به دلیل چند دهه حضور جدی در موسیقی ایران کم تعداد نیست و شما دست‌تان باز است از هر دستگاه موسیقی چند تصنیف شجریانی به یاد بیاورید و بخوانید.

نام شجریان آنقدر بزرگ است که حتی روی آهنگ‌هایی که او بازخوانی کرده هم سایه انداخته و همه این آهنگ‌های بازخوانی شده را به نام او می‌شناسند. مثل «مرغ سحر» مرتضی خان نی‌داود که نخستین بار «ملوک ضرابی» و بعدتر «قمرالملوک وزیری» خواند و بعدها ده‌ها خواننده آن را بازخوانی کردند.

گاهی فکر می‌کنم ما وقتی دلمان می‌گیرد، خوشبختیم که می‌گوییم «یک آهنگ از شجریان بخوانم دلم باز شود»
و فکر می‌کنم وقتی شجریان دلش می‌گیرد، می‌گوید «یک آهنگ از شجریان بخوانم، دلم باز شود»
و خوش به حالش که می‌تواند هر روز برای خودش بخواند و از صدای خودش لذت ببرد.

من از کودکی وقتی می‌گفتند «شجریان بگذار گوش کنیم» فکر می‌کردم «شجریان نام یک نوع از موسیقی ایرانی است.» مشخصا آلبوم «آستان جانان». حالا فکر می‌کنم پربیراه نبوده. «شجریان» نام یک نوع موسیقی ایرانی است.
نوعی از موسیقی که فقط مبتنی بر صدا و ردیف‌دانی و چهچه زدن نیست. اینها همه هست، به اضافه منشی که او را در تاریخ موسیقی ما ماندگار کرده است.

پی‌نوشت:
این هم عکسی از من، سال ۱۳۸۳، وقتی برای اولین بار به‌واقع عاشق دختری شده بودم. اینجا توی جمع دوستانه‌ی دانشگاهی، در پارک جنگلی زده بودم زیر آواز. کتاب دستم: دیوان حافظ. کتابی که از دست عشاق نمی‌افتد!

mohamadali-momeni-avaz83

رادیو چل ۶۲۹

در این باره بخوانید:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *