راه‌های دو در زدن سرود ملی کشور مهمان

دستورالعمل‌های قضاقورتکی ۳۴
dastoor620

۱-از حنای یکبار مصرف «نقص فنی» استفاده کنید
یکی از دستورالعمل‌های قضاقورتکی همان است که صدا و سیما در مسابقه اول ایران و آمریکا به خوبی اجرا کرد. نقص فنی! این کار از عهده هر ننه قمری بر می‌آید. فقط جو نگیردتان نقص فنی طولانی بشود که پشت سرتان حرف در بیاورند که اینها میزبانی‌شان خوب نیست. حرف مفت‌زن‌اند دیگر. همان در حد یک دقیقه که سرود ملی کشورشان پخش نشود، برای سوختن‌شان کافی است.

۲-سرود خودمان را هم بی‌خیال شوید
خوشبختانه صدا و سیما نیاز ندارد همه چیز و هر دستورالعمل قضاقورتکی را به آن بگویید. خودش قضاقورتکی سرخود است. وقتی حنای «نقص فنی» بی‌رنگ شد، سرود خودتان را هم پخش نکنید که حساب کار بیاید دست‌شان. مثل بچه‌هایی که یک خوراکی دارند و حاضر نیستند یک سر سوزن از آن را به یک بچه دیگر بدهند. حتی اگر لازم باشد آن را پرت کند توی جوب آب!
واقعا باید روی‌شان زیاد باشد که ما سرود خودمان را هم پخش نکنیم ولی توقع داشته باشند سرود آنها را پخش کنیم.

۳-بگویید برای سرودشان مجوز پخش بگیرند
بفرستید بروند از وزارت فرهنگ و ارشاد مجوز پخش بگیرند. همین که پله‌های وزارتخانه را ۵۰ بار بالا و پایین بروند از سرود ملی کشور خودشان که هیچ از خودشان هم منتفر می‌شوند و این یک اقدام فرهنگی است. امکان دارد بتوانند مجوز بگیرند. در این صورت خودشان باید عقل‌شان برسد که دیگر قرار نیست سرود‌شان پخش یا اجرا بشود. خون‌شان از نوازنده‌ها و خواننده‌های خودمان که رنگی‌تر نیست که آنها مجوز بگیرند و کنسرت‌شان لغو بشود، اینها مجوز بگیرند و سرودشان پخش بشود. اصلا پخش سرود ملی سوء استفاده از ورزش است که به اسم ورزش می‌خواهند سرود پخش کنند؟ نامردها!

۴-پراندگی فیوز برق صدا و سیما
حالا حتما پیله نکنید که الا و بلا باید فقط در ورزشگاه نقص فنی پیش بیاید. از ورزشگاه تا صدا و سیما این همه راه است. اصلا نقص فنی در ورزشگاه جلو چشم و خیلی ضایع است. این نقص فنی از مبدا تا مقصد قابل انتقال است.
یک هماهنگی کوچک نهادها و دستگاه‌ها می‌تواند به شکل آبرومندانه‌ای سرود ملی کشور مقابل را دور در کند. کافی است یک نفر از صدا و سیما زنگ بزند به اداره برق و بگوید ما قرار است یک دقیقه به احترام «زمین پاک» خاموشی اعلام کنیم. قربان دستت آن فیوز برق صدا و سیما را بزن که ما به احترام‌مان برسیم.
البته در این یک دقیقه کل شبکه‌ها از کار می‌افتند. شبکه‌های ماهواره‌ای فرصت خوبی دارند که در این یک دقیقه کمی فاصله‌شان را با صدا و سیما کمتر کنند. ولی چاره‌ای نیست. تهاجم فرهنگی اینجا بیخ گوش ما در ورزشگاه است.

۵-با زبان خوش بازیکنان مهمان را قانع کنید که بی‌خیال بشوند
آمریکایی‌ها چون خودشان هی جنگ نرم می‌کنند، نرمی و اینجور چیزها را دوست دارند. یک نشست توجیهی برای بازیکنان مهمان بگذارید و حالی‌شان کنید که شما ظلم‌های تاریخی کرده‌اید، توقع هم دارید برایتان بندری سرود ملی پخش کنیم؟
یک کتاب تاریخ از همان‌ها که در زمان مدرسه به ما می‌دادند و ما به این نتیجه می‌رسیدیم که آمریکا خیلی نامرد است به آنها هم بدهید. همانطور که ما قانع شدیم، آنها هم قانع می‌شوند که توقع زیادی نداشته باشند و به قول ما مردم مهمان‌نواز «روی‌شان ر ا زیاد نکنند».

۶-پارازیت را ول کنید روی ورزشگاه
حالا که ما خودمان رفته‌ایم دیش‌های ماهواره را تحویل داده‌ایم و تانک از روی آنها رد شده، دیگر چه نیازی به پارازیت داریم؟ این همه پارازیت داریم که روی دست‌مان باد کرده و همین روزهاست که تاریخ مصرفش هم تمام بشود. چه بهتر که این پارازیت‌ها را ول کنید روی ورزشگاه.
پخش سرود ملی تهاجم فرهنگی تحویل در محل است. استثنائا از این پارازیت‌ها کمی هم روی ماهواره‌های صدا و سیما فرستاده شود که هم مردم احساس کنند دارند کانال مهمی می‌بینند که پارازیتی شده، هم جلو نشتی‌های احتمالی سرود ملی مهمان گرفته شود.

۷-یک هواپیمای سقوطی به ورزشگاه اعزام شود
واقعا این همه هواپیما سقوط می‌کند بدون هدف. سقوط هواپیما باید بهینه‌سازی بشود. از سقوط هواپیما باید بیشترین بهره‌برداری بشود. نه اینکه هواپیما داشته باشیم فقط برای سقوط.
مطمئن باشید اگر وقت اجرای سرود ملی تیم مهمان یکی از آن توپولوف‌ها صاف بیاید روی ورزشگاه سقوط کند، سرود ملی که هیچ، کلی بازی کنسل می‌شود می‌رود پی کارش. اگر هم کنسل نشود اجدادشان جلو روی‌شان آمده و دیگر آدم بازی کردن نیستند!

۸-از تکنیک وطنی تکرار استفاده کنید
خوشبختانه متخصصان ما در صدا و سیما به تکنیک تکرار خیلی آشنا هستند. این همه تصویر تکراری در مسابقه‌های قبلی پخش کردند، آیا کسی هم بو برد؟ وقت آن فرا رسیده که تکرار در صدا را هم امتحان کنیم. وقتی سرود ملی کشور میزبان قرار است پخش بشود، دوباره سرود ملی خودمان به جای آن پخش بشود. این کار هم باعث کم شدن روی آنها خواهد شد، هم غرور ملی ما را بیشتر می‌کند و هم کسی هم نمی‌فهمد چه اتفاقی افتاده. همانطور که با تکرار تصویر هیچ کس نمی‌فهمد چه اتفاقی افتاده و چه تصویرهایی پالایش شده!
همطون گرامی بهتر است به جای استفاده از واژه نامانوس «سانسور» بگوییم «پالایش»

۹-تماشاگرهای پایه کمک کنند
اگر یک وقت هیچ کدام از دستورالعمل‌ها نگرفت، از یار دوازدهم استفاده کنید. یکی از تولیدات بومی ما صداهایی است که معلوم نیست از کجاها در می‌آید. همین آلودگی صوتی در شهرها یکی از محصولات بومی ماست. بنابراین یک آلودگی صوتی ناقابل با حنجره و دیگر نقاط صداساز، و به سبک چهارشنبه‌سوری برای یک بار بلامانع است. هزار بار گفته‌ایم هدف وسیله را خیلی ناز توجیه می‌کند. ما واقعا تماشاگرهای پایه‌ای داریم!

۱۰-دست‌تان را به دامن دلواپس‌ها بزنید
بیاینه دلواپس‌ها حقیقتا خیلی کارآمد است. دلواپس‌ها هم لنگ بهانه‌اند. اصلا دل‌شان می‌خواهد صبح تا شب بیانیه بدهند. در این برهه حساس یک بیانیه بدهند و خیلی صادقانه و مثل همیشه بگویند اگر سرود ملی مهمان پخش بشود، خاک را با هنر کیمیا کنیم.
با توجه به حرف‌شنوی مسئولان از دلواپس‌ها این دستورالعمل بی‌برو برگرد اجرایی می‌شود، صدا از دیوار هم در نمی‌آید.

منتشر شده در
هفته‌نامه «چلچراغ» | ۶ تیر ۱۳۹۴ | شماره ۶۲۰

در این باره بخوانید:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *