راه‌های جلوگیری از کله گشتن کنسرت

دستورالعمل‌های قضاقورتکی ۲۲

چلچراغ ۶۰۲

برگزاری کنسرت شده است مثل پرتاب موشک، میمون و زبانم لال «ماهواره» به فضا که معلوم نیست چه بشود.
از این پس به جای ضرب‌المثل «مگه می‌خوای آپولو هوا کنی» یا «مگه می‌خوای موشک هوا کنی؟» بگوییم «مگه می‌خوای کنسرت برگزار کنی؟» که عزا گرفته‌ای؟!
حالا چه خاکی باید به سر ریخت که کنسرت ناکار نشود؟!

۱-دم اقلیت را ببینید
دموکراسی می‌گوید «من کنسرتم را می‌دهم که تو بتوانی حرف بزنی». اقلیت که نمی‌تواند برود آن جا که نادر رفت. اکثریت هستید که باشید! دم اقلیت مخالف کنسرت را ببینید. نت‌ها و شعرها را بدهید بخوانند. نظرشان را جلب کنید.

۲-بزنید به کوه و دشت و بیابان
هر کجا که بخواهید کنسرت بدهید، عده‌ای می‌گویند «در شهر ما نمی‌شود». شما هم بساط‌تان را جمع کنید و بزنید به دامن طبیعت. فقط از آب رد نشوید. هر چیز از آب گذشته‌ای باحال نمی‌باشد. منظورم کوه، دشت، بیابان، کویر و اینجور جاها بود. مخالفان کنسرت هنوز تشکل‌های زیست محیطی ندارند که بیایند بگویند «کنسرت‌ یخ‌های قطبی را ذوب می‌کند. لایه‌ی ازن را چاک چاک می‌کند. سفره‌های زیرزمینی را فیلان می‌کند.» لطفا فس فس نکنید! بجنبید تا دیر نشده!

۳-وزیر فرهنگ و ارشاد دولت قبل تایید کند
کسانی این وزیر ارشاد را دوست ندارند، حرفش، مجوزش و هیچ چیزش توی کت آنها نمی‌رود. آن یکی وزیر ارشاد سابق را دوست دارند. دموکراسی است دیگر. به زور که نمی‌شود بگوییم «علی جنتی» را دوست داشته باش. مجوز کنسرت را وزیر سابق امضا کند، با خیال راحت به کنسرت‌تان برسید. اگر همه‌ی وزرای سابق امضا کنند، حکم نزدیک انتخابات را دارد که کسی کاری به کارتان ندارد.

۴-کنسرت سیار بدهید
جایی کنسرت بدهید که دست هیچ کس بهتان نرسد. مثلا در یک اتوبوس. ما وقتی به اردو می‌رفتیم در اتوبوس نوار موسیقی (دارای مجوز از وزارت فرهنگ و ارشاد) می‌گذاشتیم و عده‌ای متاسفانه تکانی هم به خودشان می‌دادند. ولی آب از آب تکان نمی‌خورد. در اتوبوس تخمه هم می‌شود شکاند.

۵-توی هوا کنسرت بدهید
کنسرت دادن از ارتفاع ۴۰ هزار پا به بالا مجوز نمی‌خواهد. در زمان برگزاری کنسرت به بودن توی هوا بسنده کنید و توی فضا نروید. برگزاری کنسرت در فضاپیماها ممنوع است!

۶-کنسرت آنلاین را امتحان کنید
متاسفانه بسیاری از کاربران اینترنت به فیلترشکن دسترسی دارند. بنابراین کنسرت آنلاین هم یکی از گزینه‌هاست!

۷-کنسرت سکوت بدهید
ما استاد تشخیص سه‌نقطه و متن‌های چاپ نشده و حرف‌های ناگفته هستیم. در سالن کنسرت مردم همین که قیافه خواننده را ببینند می‌فهمند قرار است کدام آهنگ را بخواند؛ خودشان در ذهن‌شان آن آهنگ را مرور می‌کنند. خواننده هم لب بزند که مردم با آهنگ توی ذهن‌شان هماهنگ کنند. لازم است خواننده قیافه‌اش یک جوری باشد که مردم یاد آهنگ‌های تکان‌دهنده و غیرمجاز نیفتند. یاد غم و غصه‌ها و بدهکاری‌ها بیفتند.

۸-به حمام بروید!
حمام یکی از مکان‌های قدیمی برگزاری کنسرت بوده است. خیلی از خوانندگان فعالیت حرفه‌ای را از داخل حمام، زیر دوش، آغاز کرده‌اند. لازم به توضیح است حمام‌های عمومی در روزهای زوج برای استفاده خانم‌ها و در روزهای فرد برای استفاده آقایان است!

۹-سرکیسه را شل کنید
بدون عوارض و مالیات که نمی‌شود کنسرت داد. بخشی از درآمد کنسرت را به معترضان اختصاص بدهید؛ حتی اگر مرام‌کش نشوند، با علم اقتصاد هم شوخی نمی‌کنند!

۱۰-سر کار بگذارید
ما وقتی خرابکاری می‌کردیم، بابایمان می‌گفت: بچه مگه بیکاری؟
اگر اشتغالزایی بشود که آدم بیکار نباشد، نمی‌رود کنسرت را ناکار کند. بنابراین دولت محترم فکری به حال اشتغالزایی کند.

۱۱-فرزندآوری کنید
خانم‌های نوازنده فرزندان‌شان را با خود بیاورند به کنسرت که معلوم بشود واحد‌های خانه‌داری را پاس کرده‌اند و حالا برای تفنن آمده‌اند یک مزقونی هم بزنند. مدارک مورد نیاز چند فرزند، رضایتنامه شوهر و مادر شوهر، ارائه تولیدات خانگی شامل ترشی، شور، مربا، رب، سبزی و… است.

۱۲-نشان دادن را بی‌خیال بشوید
به سبک صدا و سیما تعدادی درخت، جعبه گوجه و گل مصنوعی روی صحنه بگذارید و از نشان دادن ساز و سازنواز خودداری کنید. چه فرقی می‌کند چه صدایی از کجا و از چه چیزی در بیاید؟‍!

۱۳-کلا بی‌خیال شوید
یکی از بهترین راه‌ها برای ناکارنشدن کنسرت این است که کلا کنسرت برگزار نشود. بنابر شواهد یکی از مهترین دلایل لغو کنسرت، برگزار شدن کنسرت است. اگر کنسرت برگزار نشود، لغو هم نمی‌شود. خلاص!

منتشر شده در
هفته‌نامه «چلچراغ» | ۴ بهمن ۱۳۹۳ | شماره ۶۰۲

در این باره بخوانید:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *