خانه‌ای که لایک‌خورش بالاست

like-style-40cheragh-600-small

شماره‌ی ششصد چلچراغ بخشی داشت با عنوان «معرکه‌گیری در زمستان»
به همت «رضا ساکی» در آغاز فصل زمستان، چند داستان طنز در این بخش چاپ شده. یکی از داستان‌ها را من نوشته‌ام.

عنوانی که برایش انتخاب کرده بودم، همین است که بر این نوشته‌ی وبلاگی می‌خوانید «خانه‌ای که لایک‌خورش بالاست». در چلچراغ با عنوان «لایک‌استایل» منتشر شد.

داستان شرحی است بر خانه و حیاطش که هر فصل به رنگی است. هر فصل خوراکی‌های خودش را دارد. عکس‌خور و لایک‌خورش خوب است! و حالا میانه‌ی حیاط ماندن و آپارتمان شدن معلق است…

«گفتم: خونه ما چند سال دیگه قدیمی میشه. خونه فقط یه چاردیواری نیست. یه هویته. تاریخه.
مهرداد گفت: یه کم از این هویت گوشه حیاطه! همیشه یادمون می‌مونه که همه با آفتابه آب می‌رفتن گوشه‌، ما با قوطی اسید!
اهالی خانه‌ی ما حالا در یک موقعیت استراتژیک و حساس معلق شده‌اند. دلبسته‌ی خانه‌اند. اما به قول بابا خانه به خرج افتاده، باید فکری به حالش کرد.»

متن کامل داستان، برای یک پست وبلاگی طولانی است. باید در همان مجله خواند. تصویر آن صفحه «چلچراغ» را اینجا می‌گذارم. اگر خواستید بخوانید، روی تصویر بالا کلیک کنید که صفحه کامل را دریافت کنید.

دعوت می‌کنم مجموعه‌ی داستان‌ها را به قلم «شرمین نادری، رضا ساکی، پریسا شمس، سجاد صاحبان زند، شهرام شهیدی، محمدعلی مومنی، جملیه مزدستان و علی خضری» بخوانید.

در این باره بخوانید:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *