چگونه بی‌غرض و مرض زندگی کنیم؟

دستورالعمل‌های قضاقورتکی ۱۷

* قابل استعمال در شهرهای بزرگ و به‌زودی در سرتاسر کشور

فصل سیاه‌نمایی آغاز شد. همان چیزی که یک عده آدم بیکار به آن می‌گویند «آلودگی هوا»
آن چیزی که می‌بینید، آلودگی هوا نیست که! سیاه‌نمایی آن آدم‌های فاقد کار است. من برای توهم، تصور و تخیل آلودگی هوا هم دستورالعمل دارم.

۱-کلاه کاسکت چند منظوره به سر بزنید
محصول جدید نیست. همان کلاه‌کاسکت‌های عهد بوق هم چند منظوره بودند و ما کشف نکرده بودیم.
چکار می‌کند؟
الف – جلو جریان هوا را می‌گیرد و حس خفگی دارد. آدم از بی‌هوایی بمیرد، بهتر است که با هوای آلوده بمیرد. این همه اتفاق بی‌هوا، مردن بی‌هوا هم روش!
ب – در برابر باران معمولی، باران غیرمعمولی + باران اسیدی و حتی خود بارش خود اسید از کلاه‌دار حفاظت می‌کند.
ج – در برابر ضربه‌های طبیعی و مصنوعی چیز خوبی است. از کلاه‌دار در برابر ضربه‌ی قفل فرمان، چماق، پاره آجر و دیگر اشیاء سخت محافظت می‌کند.
کلاه کاسکت چند منظوره یک چیزی است مثل سالن‌های چند منظوره، میزهای چند منظوره و مسئولان چند منظوره یا همان چند شغله!

۲- کارتن‌پوش بشوید
در روزهای آلوده می‌گویند «از خانه خارج نشوید»
انگار هوای آلوده هلی‌کوپتر است که نتواند برود توی خانه. تازه تجربه نشان داده هلی‌کوپتر هم می‌تواند وارد خانه بشود.
حالا ما قبول می‌کنیم که هوای آلوده مراعات حریم خصوصی می‌کند و داخل نمی‌رود. پس یک کارتن یخچال هم می‌تواند همین کار را بکند.
یک کارتن یخچال تن کنید و سوراخ سنبه‌هایش را بپوشانید. هم از آلودگی در امانید، هم در برابر سقول هواپیما!

۳- با صدا و سیما گل و بلبل‌دار بشوید.
صدا و سیما پای ثابت دستورالعمل‌های قضاقورتکی شده. «صدا و سیما بر هر درد بی‌درمان دواست» قبلا می‌گفتند «خنده بر هر درد بی‌درمان دواست» با استعمال صدا و سیما نه فقط زندگی در شهرهای آلوده خیلی خوب، خوش و باحال می‌شود، بلکه حس زندگی در جزایر کارائیب و حومه به شما دست می‌دهد. صدا و سیما به شما حالی می‌کند که شهرهای بزرگ نه فقط آلوده نیستند، بلکه حتی در این شهرها «پرندگان مهاجر ترانه‌خوان شده‌اند». (با صدای عباس بهادری)

۴-خودتان را به درخت ببندید
می‌گویند فلانی خودش را بسته به دارو. یا فلانی را بست به حرف‌های مرطوب! در شهرهای بزرگ نسل درخت را زده‌اند، بروید به یک روستای درخت‌دار. آنجا خودتان را به درخت نبستید هم نبستید. در شهرهای بزرگ اگر درختی پیدا کردید و خودتان را به آن بستید مواظب اره برقی باشید!

۵- درخت را به خودتان ببندید.
طرح «درختان همراه» هم چیز به درد بخوری است. هر جا بروید درخت مواظب‌تان است و اکسیژن می‌ریزد به حلق‌تان. مثل سگ که از صاحبش مواظبت می‌کند. البته حیوانات خانگی خیلی کار زشت و بی‌تربیتانه‌ای است. همراه داشتن درخت طبق قانون ممنوع نیست.
درخت را از وقتی که نهال است به خودتان ببیندید. خوش ندارم برای کمر درد یا مرگ و میر ناشی از حمل درخت دستورالعمل بنویسم!

۶-یک تلفن همراه به‌دردبخور بخرید.
دیده‌اید بعضی‌ها چه فرو می‌روند توی تلفن همراه‌شان؟ یک جوری که هجده چرخ هم از رویشان رد بشود، باز توی باغ نیستند.
در باغ نبودن برای خنثی کردن آلودگی هوا و سرطان نگرفتن خوب است. البته آن باغ. وگرنه باغ واقعی خوب است. ولی به هر باغی نروید.
اپلیکیشن‌های اکسیژن‌ساز هم مفید است. جست‌وجو کنید!

۷-گیره رخت به خودتان متصل کنید
ماسک فیلتردار اسمش معلوم می‌کند که کار نمی‌کند. چون فیلتر است!
پس یک گیره خوش رنگ از بند رخت‌ باز کنید و بچسبانید به دماغ‌تان که مسدود بشود که هوای آلوده داخلش نرود. اگر دماغ محترم را صافکاری کرده‌اید، باز هم گیره رخت توصیه می‌شود. دماغ کج بشود می‌شود صافش کرد. اما اگر سر تا پایتان صاف بشود، نمی‌شود کاری کرد. تن سالم با دماغ کج و کوله به از دماغ شیک و مجلسی روی بدن کج و کوله!
اتفاقا از نظر بصری کلی پست‌مدرن است. دو نفر بزنند مد می‌شود.

۸-ده دقیقه ورزش نکنید
بعضی‌ها چنان ورزش می‌کنند و لبخند هم می‌زنند که انگار در دامنه «کوه آلپ» اکسیژن دست اولِ خارجی مصرف می‌کنند. هر روز دست کم با ده دقیقه ورزش نکردن به سلامت خودتان کمک کنید. دوستان شیرازی می‌دانند چه می‌گویم!

منتشر شده در
هفته‌نامه «چلچراغ» | ۲۲ آذر ۱۳۹۳ | شماره ۵۹۶

در این باره بخوانید:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *