جرمش آن بود که آبمیوه هویدا می‌کرد

پرندگانِ آبمیوه‌خوار
پاکتِ خالیِ آبمیوه در این روزهای عزیز، مثل تفنگی است که پر از گلوله بوده و حالا خالی است.
امروز یکی جلو دیگری را گرفته بود، پاکت آبمیوه‌اش را مصادره کرده بود و از او می‌پرسید: این چرا خالیه؟ تظاهر به روزه‌خواری؟ پاکت خالی میدونی نشونه‌ی چیه؟ خجالت نمی‌کشی؟ باید برای ادای توضیحات بیای!
هر چی ایشان گفت «بابا من یه آبمیوه خریدم، ریختم واسه‌ی پرنده‌ها» اوشان قبول نکرد!

خدا خودش جور می‌کند
امروز رفتم از دکه‌ی روزنامه‌فروشی یک بطری نوشیدنی خنک خواستم. نگاه کرد و گفت: خنک باشه حتما؟ نگاه کرد توی یخچال و گفت: متاسفانه خنک ندارم.
خداحافظی کردم و خواستم راه بیفتم که صدا کرد: بیا، بیا! یکی خنک این ته بود.
گفتم: قربون خدا برم. وقتی بخواد بنده‌اش روزه‌اش رو بخوره، خودش وسیله‌اش رو جور می‌کنه!

افطاری مناسبتی
دوستی تماس گرفت و گفت: فردا شب افطار دعوت هستید فلان جا.
پرسیدم: به چه مناسبت؟
گفت: به مناسبت ماه رمضان.
گفتم: به به! بهترین زمان را برای افطاری دادن انتخاب کرده‌اند. آفرین به این ظرافت!

بی‌ادبِ اهل ثواب
دوستی تماس گرفت و گفت: پنجشنبه افطار دعوت هستی به بهمان جا.
پرسیدم: چه ساعتی؟!
گفت: زهر مار!
مردم در کار ثواب هم ادب‌شان را حفظ نمی‌کنند!

«ربنا» لازم‌ها
آهنگ انتظار تلفن همراهم «ربنا»ی شجریان است. همان بخش از ربنا را برش زده‌ام و گذاشته‌ام روی زنگ تلفن. این کار من را خیلی راحت کرده. چون می‌شود تشخیص داد تماس گیرنده تا کجای ربنا را شنیده؟ کدام تماس گیرنده باید بیشتر ربنا گوش گوش کند! و مهتر اینکه الان کجای جمله است؟ مبادا کلام الهی را در میانه قطع کنم!

هر رمضان یک سال است
در باب نسبیت زمان مفصل بحث شده. بعضی‌ها می‌گویند ماه رمضان به اندازه‌ی یک سال طول می‌کشد. اگر که روزه بگیرند گویا یک سال روزه گرفته‌اند. مثل کسانی که آرزو می‌کنند همه‌ی دوازده ماه سال، رمضان باشد.
بعضی‌های دیگر هم کاری به نسبیت زمان ندارند. در طول سال چیزی ندارند که بخورند. چه رمضان باشد چه ماه‌های دیگر.
در همین باب عده‌ای می‌گویند ماه‌های دیگر که بساط خوردن و نوشیدن به‌راه است، گذر زمان شتاب دارد. و کلی از شتاب عمر گلایه می‌کنند.
اما در ماه رمضان یک سرعت‌گیر می‌گذارند جلو عمر که شتابش را بگیرند. شما در ماه رمضان تازه می‌فهمید زندگی یعنی چه!
از این روز اگر همه‌ی ماه‌های سال رمضان باشد، چند برابر عمر می‌کنید. خود دانید.

وجدان درد
دوستی می‌گفت: اینکه میگن ماه رمضان برای روزه‌خوارها سریع می‌گذره، غلطه.
اگه برای روزه‌دارها دیر می‌گذره، برای روزه‌خوارها دیر اندر دیر می‌گذره.
پرسیدم: چرا؟
گفت: آدم وقتی جلو چشم جماعت می‌خوره عذاب می‌کشه. عذاب که بکشی دیر می گذره. اگه بدونی من چی کشیدم!

وداع با روزه‌خواری
آخرین روز ماه رمضان، در جمعی، دوستی به کنجی رو به دیوار نشسته بود؛ ناگهان گفت: آخریشه. رفت تا سال بعد!
رفتم جلو که در حالات معنوی‌اش سهیم بشم، جا خوردم. فکر می‌کردم مناجات می‌کند و با ماه مبارک وداع می‌گوید، نگو دارد می‌لمباند!

در این باره بخوانید:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *