تفنگت را زمین بگذار

تفنگ‌ها که صدایشان را بالا می‌برند و بوی باروت جهان را برمی‌دارد، هر کس می‌کوشد برای مهار جنون تفنگ و تفنگدار کاری کند.
کوشش هنرمندان یکی از تاثیرگذارترین‌هاست. هنرمندانی که اهل محاسبه‌گری‌های دولتی و سیاسی نیستند، و صدایشان، صدای فطرت پاک انسانی است.

 

این روزها صدای «محمدرضا شجریان» با تصنیف «زبان آتش» مدام توی گوشم تکرار می‌شود که از زبان قلم فریدون مشیری از تفنگدار می‌خواهد تفنگش را زمین بگذارد.
شجریان از این رو یکی از هنرمندان شاخص زمان و تاریخ ماست که در برهه‌های گوناگون با ماست؛ در عصر رمضان، در زمانه‌ی مجادله‌ی توپ و تفنگ ، در زمانه‌ی تنهایی و به گاه شادی.

او در در آیین اهدا نشان شوالیه به‌درستی گفت «هرگز به مردم و سرزمینم پشت نکردم»
پوستر از Saul Bass در روزهایی که آتش و آهن عربده می‌کشند و در روزهایی که ربنای او همدم سفره‌های ماست، تصنیف «تفنگت را زمین بگذار» هم شنیدنی است. یکی از تاثیرگذارترین آثار ایرانی است در نکوهش زبان خشم و خشونت.

متن شعر «زبان آتش»
سروده‌ی «فریدون مشیری»
آهنگساز: مجید درخشانی
آواز: محمدرضا شجریان

در این باره بخوانید:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *