اصالتِ صف

این روزها «دو صف» در کشور تشکیل می‌شود. یکی برای «بلیت جشنواره‌ی فجر» و دیگری برای «سبد کالا»
اما جایی که ما هستیم، هر دو صف همسایه‌ی همند. در فاصله‌ای نزدیک به هم؛ و هر دو هم سر دراز دارند.

اینها که در صف جشنواره هستند «نچ‌نچ» می‌کنند و می‌گویند‌ «نگاه کن! مردم برای یک سبد کالا چه  می‌کنند.»
شاید آنها که در صف «سبد کالا» هستند هم «نچ‌نچ» کنند و بگویند «باز ما یک چیزی گیرمان می‌آید. اینها چه دل‌خجسته‌اند که برای دیدن یک فیلم اینجور در صف معطل‌اند»
* * *

آنها که در صف فیلم بودند بر آنها که در صف «کالا» بودند دل‌سوزی کردند و آنها که در صف «کالا» بودند بر آنها که در صف «فیلم».
فرقی نمی‌کند. چه برای «فیلم» یا برای «کالا». اصالت با «صف» است.

در این باره بخوانید:

یک پاسخ

  1. فرزام گفت:

    نگاه جالبی بود به این صف های غمبار

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *