کارت جشن را نگه دارید، کار می‌کند!

40cheragh-553* فکر نکنید هر کاری که انجام می‌شود علتی دارد. بلکه هر کاری که انجام نمی‌شود هم علت دارد.
علت‌ها یا انسانی هستند، یا غیر انسانی.
مثلا آلودگی هوا، یک تنه می‌تواند همه جا را تعطیل کند. مخ را تعطیل کند و کلا تعطیل کند.
قدیم‌تر، نقش آلودگی هوا برای تعطیل کردن را “بارش برف” انجام می‌داد.
حالا اگر من بخواهم علت‌های تعطیل‌کننده را فهرست کنم، مثنوی هزار من است.
اما بعضی از علت‌ها به قول فلاسغه “علت العلل” هستند.البته فلاسفه همه چیز را خیلی تخصصی توضیح می‌دهند. خودمانی‌اش این می‌شود که بعضی از علت‌ها برای خودشان یک چیزی هستند خیلی باحال‌تر از برف، سیل، زلزله، طوفان، بین التعطیلین و باحال‌تر از آلودگی هوا.

* من از شما عذرخداهی می‌کنم که شیوه‌نامه‌ی شرکت در جشن چله را خواندید و هوای سرد ۲۲ دی، پشت در سالن اشک‌تان را در‌آورد.
آماده باشید که ثبتِ‌نام اینترنتی برای جشن چله سال ۹۳ به‌زودی شروع می‌شود!

* علاقه‌ی بعضی‌ها به کار و بخصوص کار فرهنگی واقعا اشکِ آدم را در می‌آورد.
وقتی از جشنِ برگزار نشده‌ی چلچراغ برمی‌گشتم، چند تن از مسئولان زحمتکش سالن همایش‌ها هم سوار آسانسور می‌شدند. یکی از آنها گفت: “بهتر که تعطیل شد! باید تا ساعت ده اینجا می‌ماندیم. حالا می‌رویم سر خانه و زندگی‌مان.”
کلا در تعطیلی‌ها همه یک جایی می‌روند. یکی می‌رود شمال، یکی می‌رود خونه‌شون!
حالا حساب کنید اگر کل مجموعه‌ی برج میلاد را تعطیل کنند چقدر این عزیزان خوشحال‌ می‌شوند و به کجا که نمی‌روند!

* امضا یک چیزی است مثل “مرغ” که در عروسی و عزا کاربرد دارد.
کسانی که مشهور هستند، باید در همه حال آمادگی امضا دادن داشته باشند. حتی هنگام حوادث طبیعی یا غیر طبیعی.
واقعا باید آقای مدیرمسئول و آقای سردبیر را تحسین کرد که با وجود تعطیلی جشن و سرمای هوا، امضایشان را از علاقمندان دریغ نکردند. شاید هم برعکس، باید علاقمندان را تحسین کرد که در آن شرایط هم به وظیفه‌ی خودشان عمل کردند.
از این پس بجای مرغ عروسی و عزا، بگوییم “امضای برگزاری و لغو!”

* از برج میلاد که برگشتم، پرسیدند: کجا بودی؟
گفتم: جشن چلچراغ؛ که البته برگزار نشد.
پرسیدند: اگر برگزار نشد، پس چطوری آنجا بودی؟!

* یکی از سنت‌های چله دید و بازدید و گپ زدن وقت خداحافظی جلوی در است. علیرغم برگزار نشدن جشن چله، این بخش از سنت‌های ایرانی به قوت هر چه تمام‌تر برگزار شد.

* همیشه هنگام عکس گرفتن لبخند بزنید. وگرنه ممکن است عکس‌تان را پاک کنند.
وقتی جشن برگزار نشد، چند تا عکس از آقای مدیرمسئول در جمع هوادارانش گرفتم.
یک آقایی از اینکه آقای مدیرمسئول در عکس لبخند نمی‌زد و ناراحت به نظر می‌رسید، ناراحت شد؛ تلفن همراهم را گرفت و عکس‌های ناراحت آقای مدیر مسئول را پاک کرد و خوشحال شد.
یک ندای درونی به من گفت: وقتی کسی لبخند نمی‌زند، بیخود عکس می‌گیری. مصداق سیاه‌نمایی است.

* در بسته‌های هدیه که چلچراغ برای مخاطبانش آماده کرده بود، یک انار بود و دو سه نسخه از شماره‌های چلچراغ. حالا انارهای مانده را یک شب می‌شود رفت خانه‌ی آقای مدیرمسئول یا سردبیر، خورد. اما چه کسی می‌خواهد این همه مجله‌ی چلچراغ را بخواند؟!
هر کس انار می‌خورد، پای خواندنش چلچراغش هم می‌نشیند!

* در شیوه‌نامه‌ی شرکت در جشن توصیه کرده بودم که مواظب صدای عروسی درونتان باشید.
شاید صدای عروسی به بیرون درز کرده بود که مجوز جشن لغو شد!
صدای عروسی را در پستوی خانه نهان باید کرد.

* وقتی زمزمه‌ی برگزار نشدن جشن شنیده می‌شد، یکی گفت: هر چیز که استفاده نشد را باید ببریم.
دیگری گفت: پس صندلی “حسین علیزاده” برای من!
لازم به توصیف است که صندلی‌های ردیف یک و دو را به نام مهمانان ویژه سند زده بودند.hendoone-chelle

* معمولا وقتی از چیزی استفاده نشود، نگهش می‌دارند، جای دیگر استفاده می‌کنند.
کارت‌های جشن چله را نگه دارید، بالاخره جایی به کارتان می‌آید.
البته نه هر جا. مثلا اگر به محدوده‌ی طرح ترافیک وارد شدید، این کارت کارایی ندارد. اما شاید بشود با آن چند تا برنامه و مراسم را تعطیل کرد.

* با برگزار نشدن جشن، به هیچ کس نشان داده نشد. شما هم فعلا به کسی نشان ندهید تا سال بعد. البته شنیدم که یکی گفت: حالا بهت نشان می‌دهم!

* کارت تشریفات جشن به گردن من بود و برش نداشتم. در راه خانه خواستم بستنی بخورم که مرهم دل داغ‌دارم باشد.
آقای قناد تا نشان چلچراغ را دید، کلی تحویل گرفت و به یک بستنیِ خوشمزه‌ی مجانی مهمانم کرد.
نشانیِ قنادیِ چلچراغ‌دوست، در دفتر مجله محفوظ است.
لطفا از مراجعه به قنادی‌ها با کارت چلچراغ خودداری کنید. چون من بعد از خوردن بستنی، بقیه‌ی قنادی‌های توی مسیر را امتحان کردم و نشد!

* بعضی از دوستان وقتی رسیدند، پرسیدند: کارت من کو؟
کارت‌شان را دادم.
بعد پرسیدند: جشن چلچراغ من کو؟
کلا بعضی‌ها اینجوری‌اند. مدام دنبال چیزهایی می‌گردند و می‌گویند: کو؟

* لطفا پس از برگزاری جشن متفرق شوید!
این آخرین توصیه‌ من در «شیوه‌نامه‌ی شرکت در جشن چله‌ی چلچراغ» شماره‌ی پیشین بود.
البته کار به «پس از برگزاری» نکشید و همان «پیش از برگزاری» تمام شد و متفرق شدیم!
یادم باشد از این پس برای «نشدن» هم شیوه‌نامه بنویسم!40cheragh-553

منتشر شده در
هفته‌نامه‌‌ی «چلچراغ» | ریسه | ۲۸ دی ۹۲ | شماره‌‌ی ۵۵۳

در این باره بخوانید:

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *