ما ز گوگل چشم یاری داشتیم…

larry-gooder

گوگل‌ریدر طبق وعده‌ی قبلی درگذشت!
شاید تحقق وعده‌های خوش بگیر نگیر داشته باشد، اما وعده‌های ناخوش و ناراحت‌کننده بدون کوچکترین مشکل برآورده می‌شود.
ما همچنان در معرض آزمایش‌های دشوار هستیم. البته زمانه بسیار همراه و همگام است و حالا خودش را به روز کرده و ما حتی در فضای مجازی هم، هر روز، در معرض آزمون الهی هستیم؛ که آبدیده بشویم! برای چه روزی و چه کاری؟ خدا داند!

به هر حال این سرویس کاربردی و محبوب ایرانی‌ها امروز عمرش را داد به «گوگل‌پلاس»!
سال ۸۶ که پنهانی اینترنت دیال‌آپ را وصل کردم و اینترنتی شدم، شروع کردم به سرک کشیدن به سوراخ سمبه‌های نت.
به Google Reader هم رسیدم. دیدم خالی است. نفهمیدم چیست؟ مدتی سراغش نرفتم. اما سال ۸۷ باز هم کنجکاوی کردم و کاربردش را شناختم که برای سال ۸۸ و سال‌های پس از آن عصای دست من و ما باشد.
مثل خیلی‌ها شیفته‌ی گوگل‌ریدر شدم. اولین سایت که هر روز روی مرورگرهای من باز می‌شد همین «گودر» بود.
در هفت متن ماتینه مستقیم یا به اشاره به «گوگل‌ریدر» پرداختم و حالا این شاید آخرین گودرنوشته‌ی من باشد.

درباره‌ی تاثیر گودر بر وب‌گردی و وب‌خوانی بسیار نوشته‌اند. این سرویس ابزاری مفید برای مدیریت زمان، وبلاگ‌ها و سایت‌ها بود. به وب‌گردی سر و سامان می‌داد و با وضعیت اینترنت در کشور ما این سرویس اهمیت دوچندانی داشت. گوگل‌ریدر یک سالن مطالعه در اینترنت بود.

کاربری‌های دیگری هم داشت. یکی از آنها انباشته کردن نوشته‌های مورد علاقه بود.
اما یکی از مهم‌ترین کاربری‌هایش جان دادن به وبلاگ‌ها با راه‌اندازی «لینکدونی‌های پویا» (Dynamics) بود که جایگزین «لینکدونی‌های ایستا» (static) شدند. لینکدونی‌های ایستا دکور خسته‌کننده‌ای در وبلاگ‌ها بودند. چشم مخاطبان از روی آنها می‌پرید. در نتیجه ارتباط میان وبلاگ‌ها کمرنگ شده بود.

لینکدونی‌های گودری نام و پیوند وبلاگ‌ها و سایت‌ها جای ثابت همیشگی نداشتند. هر وبلاگ با روزآمد شدن به بالای لینکدونی می‌آمد و می‌شد با اشاره‌ی نشانه‌گر موس، تیتر آخرین نوشته را هم خواند. همین لینکدونی به ظاهر ساده به وبلاگ‌ها دوباره جان داد.
امیدوارم دوباره مجبور نشویم به «لینکدونی‌های ایستا» برگردیم که من عمرا چنین نکنم!

حالا این سرویس، سرویس شده است و باید راهی یکی از سرویس‌های تازه از راه رسیده‌ی فیدخوانی شد. مثل اینو ریدر، اولد ریدر، دیگ‌ریدر، فیدلی، کامافید، فیدشو، فیدخوان AOL
من در بیشترشان عضو شده‌ام که با ویژگی‌هایشان آشنا بشوم. در وبلاگ «یک پزشک» و «خوابگرد» این سرویس‌ها معرفی و با یکدیگر مقایسه شده‌اند. اما اگر نظر من را بخواهید گرافیک «اولد ریدر» شبیه گوگل‌ریدر است. اما جمع گرافیک و کاربری «اینو ریدر» به دلیل داشتن ویژگی‌های شبکه‌ای شبیه «گودر» است.

برای پیگیری من در «اینو ریدر» نام کاربری‌ام maatine را در قسمت شمال غربی صفحه جست‌وجو کنید.

دیگ‌ ریدر به خوبی طراحی شده و آینده‌دار جلوه می‌کند. فیدلی با طراحی چشم‌نواز برای تلفن‌های همراه و تبلت‌ها گزینه‌ای مناسب است.
اینکه کدامیک از این سرویس‌ها می‌تواند مجموعه‌ی ویژگی‌های مورد نظر کاربران را برای رایانه، تلفن همراه و تبلت یکجا ارائه کند، باید منتظر بود.

گوگل با قربانی کردن «گودر» به پای «گوگل‌پلاس» کاربران پرشماری را آواره‌ی کوچه و  خیابان‌های نت کرد. لطفا به احترام گوگل ریدر یک دقیقه کلیک نکنید!

پیش‌بینی می‌کنم روزی گوگل به اشتباهش پی می‌برد و مجبور می‌شود یکی از همین سرویس‌های فیدخوانی را بخرد و به حلقه‌ی گوگلی‌اش اضافه کند!

ما ز گوگل چشم یاری داشتیم
خود غلط بود آنچه می‌پنداشتیم!

فید ماتینه http://maatine.com/feed
نام کاربری من در «اینو ریدر» maatine

بازنشر در سی‌میل

در این باره بخوانید:

۲ پاسخ

  1. ارغوان گفت:

    ورنه با تو ماجراها داشتیم …

  2. اینوریدر از زبان فارسی در قسمت تنظیمات هم حمایت می کند

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *