به نفع روحانی، انصراف می‌دهم!

دامنه‌ی تردیدم به روز انتخابات رسیده است. یوم الشک است امروز؛ در ادامه روزهای گذشته که همه «ایام الشک» بودند

کاش مثل ماه که آرام آرام و خاک به خاک خودش را نشان می‌دهد، می‌شد انتخابات استان به استان برگزار شود که آنها ماه را رصد کنند و بعد دیگران بتوانند روشن‌تر تصمیم بگیرند و چشم به آسمان بدوزند.

این روزها که گذشت نشست‌های مهمی بین عقل و دلم برگزار شد. هر کدام به راهی می‌رفتند. حالا بیانیه‌ی مشترکی صادر کرده‌اند که نشان می‌دهد «عقل، دل را مجاب کرده.»

بر مبنای همین بیانیه‌ می‌خواهم کنار‌گیری و انصراف خودم را اعلام کنم!

کنار‌گیری به نفع «محمدرضا عارف»، به نفع «حسن روحانی» و به سود «ایران». انصرافم را از رای ندادن اعلام می‌کنم. به امید آنکه ۲۵ خرداد روز مردم باشد.

اینها همه‌ی کلمه‌هایی نبود که توی ذهنم می‌چرخید و می‌خواستم بنویسم. ذهن منسجمی برای نوشتن ندارم. اینها همه پراکنده‌گویی است.

به این فکر می‌کنم که چه لحظه‌های سنگینی بر «حر ریاحی» گذشت که تصمیم گرفت؟!

توی کیف خودکارها، رنگی که مرا نمایندگی کند، انتخاب کرده‌ام. به قول شاعر و خواننده‌اش: وقتشه، وقشته رفتن وقتشه!

به «حسن روحانی» رای می‌دهم!

در این باره بخوانید:

۲ پاسخ

  1. علیرضا مومنی گفت:

    امیدوارم داستان غم انگیز۴سال پیش تکرار نشه.
    بی شک شما با فکر و تمرکز به این نتیجه رسیدی, و به عقل و درایت شما شکی نیست.ولی من ۴ سال پیش رای خودمو گم کردم.رای مارو دزدیدن!پس در انتخابات سهمی نداشتیم.با چه اعتمادی دوباره رای بدم؟
    جدا از این داستانها , که گفتم …..
    من نمیتونم خونهای ریخته شدرو پای مال کنم.
    اگر به جای سهراب ها… و نداها… من کشته میشدم,امروز اونا رای نمیدادن!
    ترس من ۴ سال پیش ریخت پسر عمو جان.
    ای کاش توام………………………………………………..

  2. زنبور گفت:

    تصمیم عاقلانه مبارکی بود. ریشه سبزتان پایدار

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *