هدفمندی خاطره‌‌ها

گفت: توی این جاده گریه‌ام می‌گیره. خاطره‌هام زنده میشه.

پرسیدم: سهمت از سوخت چقدره؟
گفت: به جاده نمی‌رسونه.
اما توی شهر
بزرگ‌راه‌ها چی؟ میدون‌ها؟ خیابون‌ها…

گفتم: خیابون‌ها که جای تو نیست. پر از طرحه.
گفت: توی کوچه‌ها چی؟
گفتم: کوچه که راهِ گذر نیست. پر از ماشینه…

خدا رو شکر می‌کنم که
سوخت سهیمه‌بندی شد
«آمد و شد» طرح‌دار شد
و خیابون‌ها مسدود شدن

اشک‌هات دیگه بهونه ندارن

در این باره بخوانید:

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *