ماتینه

پنج شب دیگر، هم اینکه باید جوجه‌هایمان را به رسم هر آخر پاییزی بشماریم و هم طولانی‌ترین شب سال را جشن بگیریم.
اینکه شب طولانی باشد، آیا شادی دارد یا غصه؟ پاسخ همان شادی است. شب یلدا هر چند طولانی است، اما دیگر همین است که هست. طولانی تر از آن نمی‌شود. برای گذر از این شب طولانی اما، با هم بودنمان ضروری است.

من و دوستانم در یک کانون ادبی به نام یلدا، کرمی داشتیم به مدت شش برای برگزاری «جشن ادبی یلدا» که هر چند که پیر و خسته دل و ناتوان هم شدیم، اما جشن خوبی بود و جای شما هم خالی بود. سال آغازش ۸۱ بود و پایانش ۸۶

درباره‌‌ی آن جشن‌ها پیش از این نوشته‌ام و شب یلدای امسال هم می‌نویسم. اما فعلا غرض از مزاحمت همین جشن یلدای امسال است.
گویا بعد از تعطیلی آن جشن یلدا در سال ۸۶ دچار «رجعت کرم» شده‌ام. امسال می‌خواستم در یکی از سالن‌ها تکرارش کنم. البته کار دشواری بود و همین روزهای ماه محرم و صفر هم برای انصراف کافی بود. اما حالا می‌خواهیم جشن ادبی یلدا را در همین فضای مجازی تجربه کنیم.

برای این جشن صفحه‌ای در فیس‌بوک و برای این صفحه برنامه‌هایی تدارک دیده شده و می‌خواهم شما را هم به این جشن دعوت کنم.
اما پیش از آن می‌خواهم اگر پیشنهاد، طرح یا نظری دارید حتما و به سرعت آنرا اعلام کنید تا وقت کافی برای تدارک داشته باشیم.
اما در این صفحه می‌خواهیم هر اثر هنری و فرهنگی مرتبط با موضوع یلدا و آغاز زمستان را جمع کنیم و در واقع در آستانه‌ی زمستان، برای هم توشه بیاوریم.
از شعر و موسیقی گرفته تا یادداشت، طنز، کاریکاتور و عکس تا کلیپ، قطعه فیلم، طرح و هر اثر دیگر که مرتبط با شب یلدا و آغاز زمستان باشد.
حتی می‌توانید از جشن یلدای خودتان و حاشیه‌هایش یا تاثیر این جشن ملی و باستانی در شهر و روستاها و بازارها عکس یا فیلم تهیه کنید. پس لطفا از همین امروز کار را آغاز کنید که خیلی کار داریم!

برای این جشن مجازی خیلی‌ها را دعوت می‌کنیم. از صاحبان آثار هنری تا علاقمندان و مخاطبان حرفه‌ای یا غیرحرفه‌ای هنر و ادبیات.
حتی ممکن است یکی از شاعران سرشناس، برایمان فال بگیرد و فیلمش را روی صفحه بگذاریم.
در تدارک یک بازی وبلاگی – فیس‌بوکی هم هستیم. در این زمینه حتما پیشنهاد بدهید.
تا صحبت از وبلاگ شد این را بگویم که وبلاگ‌ها هم در چرخه‌ی جشن یلدا حضور دارند. کسانی که به هر دلیل نمی‌خواهند یا نمی‌توانند در صفحه‌ی جشن حاضر باشند، در همان خلوت خودشان در وبلاگ کاری کنند و ما در صفحه پیوندی برقرار می‌کنیم که انشاالله مبارک‌مان باد!

از یکی دو روز دیگر این صفحه فعال می‌شود. می‌توانید همانجا درخواست حضور بدهید. اگر پرسشی در میان بود، یا همینجا برایم بنویسید یا ایمیل کنید.

این جشن می‌تواند تجربه‌ی خوبی برای همه‌ی ما باشد. البته اگر اینترنت آن شب قصد جانمان نکند!