شادباش پساپس

ماتینه می‌خواهد کلمه‌هایش را در سال جدید و دهه‌ی جدید آغاز کند. اگر دهه‌ی ۸۰ برای من با خدمت سربازی و پاکوبیدن آغاز شد، این دهه با وبلاگ و خاطره‌های سبز و حس خوشایند همراهی دوستانی آغاز می‌شود که یک دهه پیش اثری از آنها نبود.
اما آغاز این دو دهه در حس دلشوره‌ای که دارم به هم شبیه‌اند. اما این دلشوره به قول قیصر امین‌پور «دلشوره‌ی شیرین» است. اما بگویم که اگر دلم روشن است به روزهای پیش رو.
اما اینجا فقط آمدم که عید نوروز را پساپس شادباش بگویم و مهمانتان کنم به دیدن و شنیدن تصنیف زیبای «بهار آمد» با نوازندگی و خوانندگی «سپیده رئیس سادات»
آشنایی با «رئیس سادات» یکی از اتفاق‌های خوب برای من در سال ۸۹ بود. فکر می‌کنم شروع با موسیقی شروع خوبی برای ماتینه باشد؛ هر چند که زبان از گفتن نمانده باشد!

تصنیف: بهار آمد! | دانلود

در این باره بخوانید:

۲ پاسخ

  1. من و ابوی هم بسیار با سپیده رییس السادات موافقیم!
    یعنی از خواندنش خوشما نمی اید
    انشالا سال جدید برای شما پر از مانی باشد البته مانی خارجی نه ایرانی!

  2. خوشمان می اید یعنی همان خوشمنمیاید!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *