ماتینه

مدیر کل ارشاد استان کرمان گفته: «استفاده از اسم‌ها، عنوان‌ها و اصطلاحات بیگانه برای تابلوهای سردر واحدهای صنفی ممنوع است.»
و در ادامه هم گفته: «از واژه‌های کافی‌شاپ، کافی‌نت و سوپرمارکت نباید استفاده شود»
و البته پیشنهادهای قابل توجهی هم ارائه داده است که «مسؤولان واحدهای صنفی باید از کلمات جایگزین فرهنگستان زبان و ادب فارسی به جای این واژه‌های غیرفارسی، استفاده کنند.»
آن کلمه‌ها چیست؟ «قهوه‌سرا»، «نت‌سرا» و «فروشگاه بزرگ»
یعنی از فردا وقتی از شما پرسیدند: کجا می‌روی، بگویید: فروشگاه بزرگ.
یا بگویید «نت‌سرا» که پارسی سره است و آدم لذت می‌برد از کل‌اش. هم از نت‌اش و هم از سرایش!

از سوی دیگر استاندار همدان گفته:
همدان «پایلوت» صنعت گردشگری و صنایع‌دستی کشور از لحاظ میراث فرهنگی و قدمت تاریخی و امکان وضعیت گردشگری است. معاونت گردشگری سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری به استان همدان منتقل می‌شود.

آقای استاندار شاید هنوز ابلاغ مدیر کل ارشاد آن استان دیگر را نخوانده است! اما از همه‌ی نکات این دو خبر که بگذریم، یک نکته‌اش را نمی‌شود بی‌خیال شد.
آنجا که برای یک اصطلاح جایگزینی وجود ندارد و نمی‌شود برایش جایگزین انتخاب کرد، فعل توانستن صرف می‌شود. اما آنجا که می‌شود بجای پایلوت گفت: «پیشرو» فعل خواستن برای کمک به مردم کرمان به آن استان فرستاده می‌شود.

البته احتمال دارد تا یکی دو ماه دیگر تب ستیز با اصطلاحات بیگانه آقای استاندار همدان را هم بگیرد و بخواهد پایلوت صنعت «بیگانه ستیزی در عرصه‌ی اصطلاحات و کلمه‌ها» هم بشود. خوب چه اشکالی دارد؟!