ماتینه

حالمون زیادی خوبه. اون کسی که این کار رو می کنه می خواد بیسوادی خودش رو لاپوشونی کنه. وقتی طرف فکر میکنه باید همه چیز رو بدونه وگرنه ممکنه ملت فکر کنن خره همین میشه که وانمود می کنه همه چی رو میدونه در حالی که راحت می تونه بگه من جواب این مسئله رو نمی دونم

[پاسخ]

محمدعلی مومنی پاسخ در تاريخ مرداد ۱۲م, ۱۳۸۹ ۱۹:۵۷:

این موضوعی که گفتی می‌تونه واسه پاسخ به سوال باشه. یه وقتایی طرف خودش مقاله می‌نویسه، بعد هی میگه در این مقال نگنجد. خوب پس کی گنجد؟

[پاسخ]

ما اساسا حالمون خوبه و ملت بی مشکلی هستیم بقیه مشکل دارن

[پاسخ]

محمدعلی مومنی پاسخ در تاريخ مرداد ۱۲م, ۱۳۸۹ ۱۹:۵۹:

اما تو باور نکن

[پاسخ]

هیچ کس به اندزه ما حالش خوب نیست.به قول دوستمون ابراهیم میخوان بیسوادی خودشونو پنهان کنند و این همه جایی.
یادمه تو دانشگاه یک بار یکی از بچه ها ۱سوال از استاد پرسید استاد چند دقیقه جواب نداد انگار که تو شلوغی کلاس سوال رو نشنیده وقتی دوباره سوال تکرار شد گفت بچه ها وقت کلاس کمه و من الان نمیتونم توضیح بدم هر کس بتونه جواب سوال دوستتون رو تا هفته دیگه پیدا کنه ۲نمره پایان ترم پیش من داره و اینجوری سوال به موضوع تحقیق تبدیل شد.و بسوادی استاد مشخص شد.

[پاسخ]

یاد ترانه همه چیز آرومه
من چقدر خوشحالم افتادم

[پاسخ]

اساسن در این وقت کم و پای اینترنت که نمیشه نظر داد.

[پاسخ]

محمدعلی مومنی پاسخ در تاريخ مرداد ۱۲م, ۱۳۸۹ ۲۰:۰۰:

خیلی خوب و به جا بود. آفرین

[پاسخ]

شاید یه دلیلش هم این باشه که ما مقاله نویسی رو با روضه خونی اشتباه می گیریم. تو مقاله میشه رفرنس داد (تو سخنرانی هم میشه). احتمال زیاد مشکل از این جا شروع میشه که میخوایم یک دفع تو یک مقاله دو صفحه ای یا یه سخنرانی یک ساعته به قول شما کل یک موضوع را بشکافیم در حالی که برای آشنایی با اون موضوع لااقل باید ۱۰ تا کتاب خوند

[پاسخ]

ما کلا آدم حاشیه ایم . آنقدر حاشیه می رویم که اصل موضوع فراموشمان می شود. در نوشتن هم همین مشکل را داریم . می خواهیم در مورد روابط انسانها بنویسیم سر از باغ وحش در می آوریم . وقتی هم صحبت شیرین فیل و زرافه باشد ، چه حاجت به گفتن از ریشه آدم ها . پس مجبوریم موضوع را به بعد موکول کنیم به امید انقراض نسل میمونها .

[پاسخ]