ماتینه

دیروز که تولد «ماتینه» بود فرصت نشد بنویسم. حالا سر و کارم به روز ۲۳ افتاده‌است. ۲۳ اردیبهشت، تا در کنار۲۳ خرداد و ۲۳ تیر سه‌گانه‌ی بیم و امید من در سال ۸۸ باشد. ۲۳ خرداد دیگر همه می‌دانند رییس‌جمهور کیست و باید تا سال ۹۲ چگونه روزگار بگذرانند. ۲۳ تیر هم آغاز واپسین سال دهه‌ی جوانی من است. درباره‌ی این واپسین سال حرف بسیار است که بماند برای روزهای منتهی به ۲۳ خرداد که نقطه‌ی بینابین تولد من و ماتینه‌ی من است.
فروردین ۸۷ بود که با تردید درهای ماتینه را گشودم و اردیبهشت، که نقطه‌ی اوج فصل مورد علاقه‌ی من است، اولین نوشته‌ام را ارسال کردم. بعد از آن بود که خیلی از دوستانم را به راه‌اندازی وبلاگ تشویق کردم. «ماتینه» برای من حکم یک راه خروج را داشت. یا یک درگاه، یک پنجره یا حتی یک منفذ. مطبوعات با یا بی‌دلیل خیلی از نوشته‌هایم را رد می‌کردند. نوشته‌ای در یک نشریه بدون چهارچوب تلقی و رد ‌می‌شد! در مجله‌ای دیگر و در جشنواره‌ای مورد ستایش قرار می‌گرفت. نمی‌توانستم بیش از آن منتظر بمانم که چهارچوب‌های سیال کی نوشته‌هایم را به حساب آورد؟
«ماتینه» قرار بود دفتری باشد برای طنز،‌نقد،‌شعر،‌داستان،‌آثار مطبوعاتی ویادداشت. قرار بود در میدان فرهنگ، هنر و ادبیات بمانم. چون به «آهسته و پیوسته» رفتن اعتقاد دارم. چنین کردم. حتی در این روزها که انتخابات بر همه‌ی امور سایه انداخته، کوشیدم از دریچه‌ی فرهنگ،‌ هنر و ادبیات به این موضوع نگاه کنم.
وقتی حتی یک نظر پای نوشته‌ای در «ماتینه» می‌آمد، کمی از یخی که حاصل سالهای پس از خدمت سربازی‌ام بود،‌ ذوب می‌شد. گاهی ستایشی، گاهی ناسزایی. همه‌ی اینها به آدم می‌چسبد. آدم خوش‌خوشانش می‌آید! از همه‌ی کسانی که در ۳۶۵ روز گذشته نگاهم کردند تا کمی جان بگیرم،‌ سپاسگزارم.

از آغاز بهار دنبال بهانه‌ای بودم که شما را در لذت شنیدن ترانه‌ای شریک کنم. منتظر روز بارانی اردیبهشت بودم . باران آمد، اما من نیامدم! تا امروز که به بهانه‌ی تولد «ماتینه» آنرا تقدیم می‌کنم.
« بهار بهار» همان هدیه‌ای است که بسیار دوستش دارم و گاهی در برنامه‌ای اگر بگویند بخوان،‌ می‌خوانمش! ترانه‌ی زیبای «محمدعلی بهمنی» نمونه‌ی بسیار خوبی است برای کسانی که درباره‌ی سرودن یا حتی خواندن ترانه دچار سوء‌تفاهم هستند. آهنگسازی موفق «تورج شعبانخانی» و البته صدای لطیف خودش.
این ترانه یکبار هم توسط «ناصر عبداللهی» خوانده شد. هر دو کار شنیدنی است.
.